قانیم ترکمن

من از تبار راد مردانم، آري من ترکمنم، من از سرزمين روياهاي سبز سرزمين آلام و درد مي آيم من از تبار راد مردانم که شکوه اسبان تيزتک و برق شمشيرهاي آخته به زير مهتابش آشفته ميدارد خواب هر آنکس که انديشه ي خامي در ذهن پرورده است و ميخواهد ترکمن، ترکمن نباشد!من از تبار گوراوغلي، از نسل آياز خان هستم تا صحرا ، ترکمنصحرا بماند تا هميشه ي تاريخ.مردمان نجيب سرزمين من با مدنيتي به درازاي تاريخ که بر لبهاشان هماره عشق جاريست ، اسوه ي مهمان نوازيند.روشني بخش آلاچيقهايمان ،پياله اي چاي است و نان گرم و دوتار ، آن يار ديرين ترکمن به حين دلتنگي، که نوايش روح بيقرار صحرا را توتياست.من آري ترکمنم و خون پاک ترکمن در رگانم جاريست تا در پي زندگي شرافتمندانه گام بر دارم.و اين آيين ديرين من بوده ست و خواهد بود:«هر که در اين سراي آيد نانش دهيد و از ايمانش مپرسيد چه هر آنکه در نزد خداي به جاني ارزد در خوان ترکمن به ناني ارزد »سربلند باش و بمان آزاد ترکمنصحراي من